as people, we have that intense need,passion and drive, to seek order.
as john dufresne so masterfully put it,
"people are constantly rearranging and reinterpreting events in their past into something coherent, into something acceptable"
but then again, we also have the STRONGER tendency to shatter things.
we are paranoid about everything, we doubt people, we accuse them of being liars, we are alarmed by the most minute change in their behavior because however perfect or beautiful life seems, we always get that reality check -- that phrase we so often tell ourselves; "this is too good to be true".
why is that?
why do we so often revert to the notion that good things can't just occur?
why can't we just accept the fact that some things in life really don't have strings attached?
why do we need to play safe so often?
why are we so hesitant to trust?
*+*+*+* teka kontra chempo, nosebleed nako *+*+*+*
ayan. whew. parang nagpanggap akong mag chopstick ng limang oras tas ngayon lang sumakit ung kamay ko. grawrfang.
sooooo....nasan na nga tayo?!
ayun.
mga taong basag basag. hahaha =p lamat boys and girls.
pauso kasi ung GREY's ANATOMY. may binitawan kasing linya si meredith dun, ung line yata e parang : "im broken too, just like you" parang ganun. ewan haha =p
ang punto : lahat ng tao ay may lamat, lahat ay basag, merong iba na mas grabe ang basag, pero ganun pa rin, basag pa rin, delikado pa rin inuman.
pero kasi ayun nga, parang bilang mga tao e in-born na ata tayong allergic sa mga bagay na maayos.
pag lumaki negosyo ni ganyan, baka ilegal
pag naging mag-on ang pangit at maganda, pagududahan na
pag sumikat ang isang banda, nagbenta na daw ng kaluluwa sa demonyo
pag pumasa ung ugok na klasmeyt, nangopya
=-=-=-=-=-= nosebleed mode =-=-=-=-=-=
maybe we're just paranoid, but the compulsion to look for flaws is undeniably present.
given this circumstance, then we could say that there are only WINDOWS for happiness.
in the context of all this negativity swirling around, opportunities for happiness are either ignored or crushed underfoot.
and then we complain that we're unhappy, that we're ignored, that we're not loved...
yes, there are good days and bad days, but then again, everything is still relative, everything is still controllable, everything is still up to you.
=-=-=-=-= blood transfusion =-=-=-=-=
whew -__-;
hebigat men...
nusbleeeed
anyway, ayun. isang mabuting bagay tungkol sa potograpiya e ung tinuturuan ka ng hobby na HUMANAP ng beauty. kahit ordinaryong baso, o dahon, o kung ano man e biglang gumaganda depende sa pagkaka capture ng photographer.
kahit nga apoy. kahit kamatayan.
so in sense, kahit di ka photographer, kaya mong gawan ng paraan na gumanda ang mga bagay sa buhay mo na di mo trip.
kaya mong gawing masigla at mala-batibot ang bawat umaga.
mumok-ing is for losers =p
+_+_+_+_+_+_+_+
Thursday, January 29, 2009
Tuesday, January 27, 2009
WIJW 01 - What If Jesus Was...born in the 80s
[warning : ang nilalaman ng mga blogs sa series na ito ay hindi mababasa ni JESUS. (pero shempre alam nya pa rin ung laman kasi omniscient siya, pero im sure oks lang sa kanya na magkaron tayo ng mga opinyon) Kung si Jesus nga hindi ma-o-offend sa posts ko tungkol sa kanya, ano ang karapatan mo para ma-offend?! kaya kung opensib it sa panlasa mo, SUCK IT UP. ok? =p apir!]
let us begin.
AYOOOOOOOOOOOOON.
sige sige. gagawa ako ng malufet na series ng blog tungkol sa aking paboritong celebrity na si Jesus.
hops, may mga kinabahan. nope, hindi ako antichrist, at hindi din ako blasphemous worm. hindi ako non-believer, hindi rin ako taga ibang relehiyon. isa akong kristiyano na may mga kakaibang naiisip lang tungkol kay Jesus.
so game.
kung pinanganak si Jesus ng 1980, mas matanda lang siya sakin ng 5 yrs.
kaso israeli siya, so malabong magkita kami in my lifetime, unless maisip nyang mag migrate dito sa Pinas, tapos nag canvass siya ng HOUSE & LOT, tapos sakin sya bumili.
o kaya kung naging photographer sya tas nakita nya sa multiply ung papitik pitik shirt na binebenta ko.
nakakatuwa ung mga daliri ko, automatic na sa kanila na mag type ng mga nasa isip ko. kaso kanina sinulat ko yung "SYA" referring to JESUS, parang ung utak ko:
utak: uhm, guys (talking to fingers), may nakalimutan ata tayong gawin.
fingers: **huddle -- anong nakalimutan natin? ung capitalization yata
utak: yep, un nga, when referring to GOD, or JESUS, diba dapat kapital letter sa pronoun?
fingers: alltogether: YES!
utak: ....oh...kay.......hyper ammangapota.
so ayun, dapat daw pag si Jesus ang tinutukoy, capitalized ang pronoun.
balik tayo.
ano kaya ang opinyon ni JEsus sa mga kanta ni MARILYN MANSON?
siguro pag nakita nya ung bible, sasabihin lang Nya: "tsss...memorized"
pano pag na-holdap si Jesus sa recto?
holdaper: Holdap to! akin na pera mo!
Jesus: son, wala akong pera, tinapay gusto mo? **picks up a rock
H: wah! papalag ka ha! UHM!!! **sinaksak sa tagiliran si Jesus
J: ouch man! **water pours out
H: woah! astig pare tubig! =p
magiging sikat kaya si Jesus sa panahon natin? siguro milyones ang mag-c-click sa adsense nya araw araw kung naging blogger siya.
kaso baka super serious religious topics ang isulat nya. booooooring. pero siguro naman hindi rin.
Jesus at 28, hmmm....sino kayang paborito nyang author? matutuwa kaya sya sa ANGELS and DEMONS / DA VINCI CODE?
J: astig tong Da Vinci Code a....nalaman pala nilang naging kami ni Marj (mary magdalene)
pero seryoso na.
kung ngayon siya nabuhay, maiisip pa kaya nyang mangligtas? kasi baka ma-distract sya...hindi kaya? kinilabutan ako sa thought na yun....
matutuwa kaya sya sa CONSTANTINE?
kanino tayo magdadasal kung buhay pa siya ngayon? sabagay ako naman rekta na rin kay God kasi Sya din naman un e...so no problems in that department.
andami kong gustong itanong at mas marami akong naiisip na nakakatawang bagay, pero ang gusto ko lang talagang malaman e ito....
kung generation kaya natin ang naging setting ng buhay nya, ipapapako din kaya natin sya?
even worse, would we even give a damn?
so bilis ng info, sa bilig ng takbo ng buhay ngayon, sa dami ng ginagawa ng mga tao, at sa dami na rin ng mga scam, mga issues na sumulpot at nawala, alam pa ba ng henerasyon natin kung aling mga bagay ang DAPAT bigyan ng PANSIN?
mapapansin kaya natin kung dumating na ang MESSIAH?
sabagay, pwede naman abangan na lang sa YOUTUBE.
YOUTUBE SEARCH : the+messiah+has+come+?+di+nga+?+ows+?
let us begin.
AYOOOOOOOOOOOOON.
sige sige. gagawa ako ng malufet na series ng blog tungkol sa aking paboritong celebrity na si Jesus.
hops, may mga kinabahan. nope, hindi ako antichrist, at hindi din ako blasphemous worm. hindi ako non-believer, hindi rin ako taga ibang relehiyon. isa akong kristiyano na may mga kakaibang naiisip lang tungkol kay Jesus.
so game.
kung pinanganak si Jesus ng 1980, mas matanda lang siya sakin ng 5 yrs.
kaso israeli siya, so malabong magkita kami in my lifetime, unless maisip nyang mag migrate dito sa Pinas, tapos nag canvass siya ng HOUSE & LOT, tapos sakin sya bumili.
o kaya kung naging photographer sya tas nakita nya sa multiply ung papitik pitik shirt na binebenta ko.
nakakatuwa ung mga daliri ko, automatic na sa kanila na mag type ng mga nasa isip ko. kaso kanina sinulat ko yung "SYA" referring to JESUS, parang ung utak ko:
utak: uhm, guys (talking to fingers), may nakalimutan ata tayong gawin.
fingers: **huddle -- anong nakalimutan natin? ung capitalization yata
utak: yep, un nga, when referring to GOD, or JESUS, diba dapat kapital letter sa pronoun?
fingers: alltogether: YES!
utak: ....oh...kay.......hyper ammangapota.
so ayun, dapat daw pag si Jesus ang tinutukoy, capitalized ang pronoun.
balik tayo.
ano kaya ang opinyon ni JEsus sa mga kanta ni MARILYN MANSON?
siguro pag nakita nya ung bible, sasabihin lang Nya: "tsss...memorized"
pano pag na-holdap si Jesus sa recto?
holdaper: Holdap to! akin na pera mo!
Jesus: son, wala akong pera, tinapay gusto mo? **picks up a rock
H: wah! papalag ka ha! UHM!!! **sinaksak sa tagiliran si Jesus
J: ouch man! **water pours out
H: woah! astig pare tubig! =p
magiging sikat kaya si Jesus sa panahon natin? siguro milyones ang mag-c-click sa adsense nya araw araw kung naging blogger siya.
kaso baka super serious religious topics ang isulat nya. booooooring. pero siguro naman hindi rin.
Jesus at 28, hmmm....sino kayang paborito nyang author? matutuwa kaya sya sa ANGELS and DEMONS / DA VINCI CODE?
J: astig tong Da Vinci Code a....nalaman pala nilang naging kami ni Marj (mary magdalene)
pero seryoso na.
kung ngayon siya nabuhay, maiisip pa kaya nyang mangligtas? kasi baka ma-distract sya...hindi kaya? kinilabutan ako sa thought na yun....
matutuwa kaya sya sa CONSTANTINE?
kanino tayo magdadasal kung buhay pa siya ngayon? sabagay ako naman rekta na rin kay God kasi Sya din naman un e...so no problems in that department.
andami kong gustong itanong at mas marami akong naiisip na nakakatawang bagay, pero ang gusto ko lang talagang malaman e ito....
kung generation kaya natin ang naging setting ng buhay nya, ipapapako din kaya natin sya?
even worse, would we even give a damn?
so bilis ng info, sa bilig ng takbo ng buhay ngayon, sa dami ng ginagawa ng mga tao, at sa dami na rin ng mga scam, mga issues na sumulpot at nawala, alam pa ba ng henerasyon natin kung aling mga bagay ang DAPAT bigyan ng PANSIN?
mapapansin kaya natin kung dumating na ang MESSIAH?
sabagay, pwede naman abangan na lang sa YOUTUBE.
YOUTUBE SEARCH : the+messiah+has+come+?+di+nga+?+ows+?
hi,, im alex gervacio, and im a sinner
Ang blog na ito ay mejo serious, ang tumawa panget =p
May mga sarili akong dahilan kung bakit di ako madalas magsimba. Mejo di ko na lang babanggitin para walang makipagtalo saken dahil sigurado magiging chatroom nanaman ang post ko pag pinagusapan natin ang aking ultrafavorite debate topic, ang relehiyon =p
Let us agree to disagree =)
Let us continue. May iilang instances na natuwa ako sa misa. Naalala ko nung bata pa ko e sa simbahan ko lang nakikita ung ultra kras ko kaya twing sunday e 6am pa lang nakagayak nako khit 9 pa ang misa. Nasanay din ako sa misa sa marist dahil twing may feast day e may misa sa skool at twing first friday din.
Noon e normal sunday activity lang ang tingin ko sa pagsisimba, no big deal, hindi malaking isyu.
Pero gaya ng karamihan e dumating ang panahon sa buhay ko na tinanong ko ang sarili ko kung ano nga ba ang silbi ng pagsisimba.
Pero hindi nga pala ito ang point.
Napa-blog ako dahil natuwa ako sa homily.
Kwento ni pader: may nanay daw sa sickbed, naghihingalo, pinuntahan nya at after mabigyan ng last rites, nalagutan na agad ng hininga. Kumbaga e buzzer beater. Mala jordan ung timing ni pader.
Parang ordinaryong kwento lang e no? Pero cheery kasi ung pagkakadeliver ni padre sa kwento nya.
Sabagay nakaktuwa nga naman. Inabutan nya ung naghihingalo. Nakapagkumpisal pa bago namatay.
Pero iniisip ko, ganun na lang ba un?
Is salvation just the right sacrament at the right time?
Kasalanan daw ang hindi pagsisimba twing linggo. Hindi naman dba? Ang sabi e "honor the Lord's day". Mejo vague kung iisipin, pero malinaw naman na sinabing hindi kasalanan ang wag magsimba. Mejo tunog gumagawa ng excuse pero may point dba?
Naalala ko tuloy ung movie na stigmata. Napupuspos ng holy spirit ung bidang babae. Divine possession ika nga. Ang message kasi na pinapa convey kya siya sinapian ay tungkol sa CHURCH. Parang ang concept ay hindi mo kailangan ang doktrina ng simbahan kung maayos ang pamumuhay mo.
Naisip ko tuloy, kung may isang tao na nagsisimba araw araw pero grabe naman mangloko ng tao, at may isang taong hindi nagsisimba pero maayos makitungo sa kapwa, sino sa kanila ang maliligtas?
Naalala ko ung isang lumang post ko, kung ang motivation mo sa pagpapaka relehiyoso ay dahil takot kang masunog sa impyerno at hindi dahil sa iyon ang tamang gawin, maliligtas ka ba?
Pag inamin mo sa pari na nagkasala ka, ok na ba un? Ilang oras o araw bago mo maulit ung mga bagay na kinumpisal mo? Eto ba ung silbi nung tanong na : "when was ur last confession?"
Valid ba ang kumpisaltext?
E ang kumpiscall?
E ang kumpis-email?
Kumpischat?
Pano pag sising sisi ka na sa kasalanan mo kaso natrap ka mag-isa sa nasusunog na kwarto?
Valid ba ang dumirekta na lang sa Diyos kung wala talagang pari? oh-so-many loopholes.
Shempre walang makakapagsabi kung ano nga ba ang tama.
Basta ako, i shall go to mass when i am ready, when its not just something i should do, but rather something that i wholeheartedly WANT to do
May mga sarili akong dahilan kung bakit di ako madalas magsimba. Mejo di ko na lang babanggitin para walang makipagtalo saken dahil sigurado magiging chatroom nanaman ang post ko pag pinagusapan natin ang aking ultrafavorite debate topic, ang relehiyon =p
Let us agree to disagree =)
Let us continue. May iilang instances na natuwa ako sa misa. Naalala ko nung bata pa ko e sa simbahan ko lang nakikita ung ultra kras ko kaya twing sunday e 6am pa lang nakagayak nako khit 9 pa ang misa. Nasanay din ako sa misa sa marist dahil twing may feast day e may misa sa skool at twing first friday din.
Noon e normal sunday activity lang ang tingin ko sa pagsisimba, no big deal, hindi malaking isyu.
Pero gaya ng karamihan e dumating ang panahon sa buhay ko na tinanong ko ang sarili ko kung ano nga ba ang silbi ng pagsisimba.
Pero hindi nga pala ito ang point.
Napa-blog ako dahil natuwa ako sa homily.
Kwento ni pader: may nanay daw sa sickbed, naghihingalo, pinuntahan nya at after mabigyan ng last rites, nalagutan na agad ng hininga. Kumbaga e buzzer beater. Mala jordan ung timing ni pader.
Parang ordinaryong kwento lang e no? Pero cheery kasi ung pagkakadeliver ni padre sa kwento nya.
Sabagay nakaktuwa nga naman. Inabutan nya ung naghihingalo. Nakapagkumpisal pa bago namatay.
Pero iniisip ko, ganun na lang ba un?
Is salvation just the right sacrament at the right time?
Kasalanan daw ang hindi pagsisimba twing linggo. Hindi naman dba? Ang sabi e "honor the Lord's day". Mejo vague kung iisipin, pero malinaw naman na sinabing hindi kasalanan ang wag magsimba. Mejo tunog gumagawa ng excuse pero may point dba?
Naalala ko tuloy ung movie na stigmata. Napupuspos ng holy spirit ung bidang babae. Divine possession ika nga. Ang message kasi na pinapa convey kya siya sinapian ay tungkol sa CHURCH. Parang ang concept ay hindi mo kailangan ang doktrina ng simbahan kung maayos ang pamumuhay mo.
Naisip ko tuloy, kung may isang tao na nagsisimba araw araw pero grabe naman mangloko ng tao, at may isang taong hindi nagsisimba pero maayos makitungo sa kapwa, sino sa kanila ang maliligtas?
Naalala ko ung isang lumang post ko, kung ang motivation mo sa pagpapaka relehiyoso ay dahil takot kang masunog sa impyerno at hindi dahil sa iyon ang tamang gawin, maliligtas ka ba?
Pag inamin mo sa pari na nagkasala ka, ok na ba un? Ilang oras o araw bago mo maulit ung mga bagay na kinumpisal mo? Eto ba ung silbi nung tanong na : "when was ur last confession?"
Valid ba ang kumpisaltext?
E ang kumpiscall?
E ang kumpis-email?
Kumpischat?
Pano pag sising sisi ka na sa kasalanan mo kaso natrap ka mag-isa sa nasusunog na kwarto?
Valid ba ang dumirekta na lang sa Diyos kung wala talagang pari? oh-so-many loopholes.
Shempre walang makakapagsabi kung ano nga ba ang tama.
Basta ako, i shall go to mass when i am ready, when its not just something i should do, but rather something that i wholeheartedly WANT to do
Monday, January 26, 2009
Sunday, January 25, 2009
Thursday, January 1, 2009
gawa tyong photoclub!
oi oi punta kayo sa jan 9 sa GATEWAY mall sa cubao, 6pm onwards! gawa tayo ng photoclub =p ansaya magshoot pag marami e! andami napupuntahan =p
Subscribe to:
Posts (Atom)
